لباس محلی(شی وشوار) زلیخا صبا ماسال تالش

لباس محلی بانوان تالش (شی وشِوار)
لباسهای بانوان تالش که شامل پیراهن (شی)ودامن چیندار ( شوار) البته در ماسال به این لباس زیبا شی و شوار میگفتند.
پیراهن تالشی که از دو ونیم تا سه متر پارچه میدوختند ،دوختش به این ترتیب بود که دوقد پارچه را یعنی پارچه را دولا میکردند واز سرشانه تا زیر زانو اندازه پشت وجلورا اندازه میزدند واز بقیه پارچه برای آستین ودوشان پیراهن استفاده میکردند.
این پیراهن در قسمت حلقه آستین هیچ برشی نداشت واز دوطرف تاقسمت بالای زانو بصورت چاک نوار دوزی میشد ودر قسمت یقه برش گرد داده وتا پایین قسمت سینه یک برش راست داده وبعد با دگمه یا کیل میبستندوبه ان کِج نیز میگفتند واین قسمت پیراهن برای اینکه استحکام بیشتری داشته باشد ودر موقع شیر دادن ویا نازک بودن پارچه یک دوشان یا یقه دولایه به انداز یقه اولیه از سرشانه ها تا زیر سینه برش داده وبرروی یقه پیراهن می دوختندوبعد آستین ها هم برش داده وبه حلقه آستین میدوختند..
دامن تالشی یا شوار که معمولا اگر برای مهمانی بود از ده متر یا ده تخته ده تخته کمی کمتر از متر بود وبرای اینکه چینهایش در هر تخته مرتب باشند تخته تخته یا متر متر می بریدندولی برای خانه بخاطر اینکه سبک تر باشد هشت متر پارچه استفاده میکردند.
واین دامن که اندازه اش از زیر ناف تا قوزک پا بودابتدا تخته ها را بهم می دوختندوبعد قسمت بالایش را که به آن قزه میگفتند به اندازه دو تا سه سانت بر می گرداندند می دوختند تا در ان کش یا نخ چند لایه پشمی تابیده شده برای چین دار کردن ومحکم کردن در تن ...
وپایین دامن را باز باندازه دوتا سه سانت بالا تر سجاف داده وبا نوار قیطانی دالبری ویا نوار ساده رنگی که با رنگ پارچه دامنی متفاوت باشد با سلیقه دوزنده تزیین میکردند واین پیراهن ودامن را با کت مخملی ویا جلیقه پولک دوزی شده وبا بنه دسمال وسره دسمال می پوشیدند
نگارنده زلیخا صبا

قیمه ماسالی زلیخا صبا ماسال تالش

قیمه ماسا لی
یکی از خورش هایی که در گذشته دریکی از روزهای عروسی جزء غذاهای پذیرایی بود
قیمه ماسالی بود.
قیمه ماسالی بسیار خوشمزه بود وبیشتر در عروسی ها سرو میشد .
طرزدرست کردن قیمه ماسالی بدین گونه بود که ابتدا گوشت گوسفند را همراه لپه بدون ایکه تکه تکه کرده باشند می پختند وبعد از اینکه گوشت خوب پخته میشد ان را از قابلمه در آورده خوب ساطوری میکردند وسرخ میکردند وبعد پیاز داغ نیز درست کرده مجدد داخل خورش می رختند ولیمو عمانی وادویه جات ورب گوجه اضافه کرده میگذاشتند رو حرارت ملایم تا خوب جا افتاده وبعد با سیب زمینی خلالی تزیین میکردند
نگارنده زلیخا صبا

آخرین دروازهشعر از زلیخا صبا ماسالی تالش

سواربرترک تاز تیزپای زندگیم
شتابان می روم براخرین دروازه عمرم
چه زیبا بود گشودم اولین دروازه عمرم
شمیم گل نسیم باد را احساس بنمودم
نشستم برپر پوانه روی شبنم گلبرگ
تماشابرافق دوررویا های شیرینم
سپس ناگه بدیدم برسر دروازه دوم ایستادم
هزاران پیچ وخم من اندرین دروازه میدیدم
سرم گرم جوانی وشور زندگانی بود
زبان کوتاه زوصف در فکر تقدیرم
فراوان بر زمین افتادم از من جستم
ازاین افتادنها هیچ خم نیاوردم به ابرویم
چه زیبا بود این دوران ولیک افسوس
ابیاتی ازاشعار گدرعمر زلیخا صبا

عکس از زلیخا صبا

درد دل زلیخا صبا ماسالی تالش

درددل
غم دل را به کوهستان بگویم
غمم انبوه چون مانند کوه است
نیابم کوره راهی را به جنگل
که ره تاریک وباریک مثل مواست
رسم تنهای تنها گر به دشتی
دلم تنها توورکه مثل قو است
نشاید سفره دل را گشودن
به سیلی سرخ شدن از آبرو است
نشینم در بر سنگ صبوری
بنوشم جرعه ای که اندر سبو است
خداوندا روا کن حاجت من
شوم پیروز بر هرچه عدو است
شعر از زلیخا صبا

ضرب المثل تالشی زلیخا صبا ماسالی تالش

ضرب المثل تالشی
سِنگ اِشتن نواَ جا کو سنگینه 
معنی
سنگ در جای خودش اگر باشد ووقتی حرکت نکرده باشد سنگین است وسنگین به نظر می آیدووقتی حرکت کرد دیگر ان ابهت را ندارد
این مثل در باره کسی صدق میکند که آدمی باید خودش را سبک نکند وبا هر کس دهن به دهن نشود شاید برای ایجاد روابط صمیمی ودوستانه رفتاری ملایم را پیشه کند ولی همه ادمها ظرفیت مدارا وملاطفت را ندارند !