نبو کع مرده مَرد ِن خدایا
نِبو اَی ویریکو بَردن خدایا
بِده تع روکته دیلی صبوری
تا بوبو بی چهِِ پا مندِن خدایا
شعر از زلیخا صبا
برگردان
نمیشه با مُرده مُرد خدایا
نمیشه انرا از یاد برُد خدایا
کمی به دل صبوری بده
تا بشود بدون ان روی پا ایستاد


اگ َ تِ راس نی بوای سرر چکِ نی دِ وری
.. نخام از اشکمه سیره لوعه نی گوش آکرم
.. اَز کا بوشوم کنته بوشوم کی را بوام
دمرده سینه اوی در یمونه توله آوی کوای وری
. دسی نی دراز آکرم تا بیگرم تِ کو اَزنی خوری
دِنیا کو هده ریا ویندمونه سرم گیجه لا لا هرهِ
نبو فهمن کی خیشه کی بیگونه ایشتنیه یا کِشتنی
زلیخا صبا
بر گردان
اگر راست هم بگویی سرت را از دوطرف میشکنند
نمی خواهم من حرفهای شکم سیری را گوش کنم
من کجا بروم واز کدام طرف بروم و برای کی بگویم
شنای دست وپا میزنیم در آب گل آلود از یک طرف
دستم را دراز میکنم تا از تو خبری بگیرم
در دنیا ایقدر ریادیدیم که سرم گیج می خوره
نمیشه فهمید که خویش است کی بیگانه کی اشناست کی کشنده

ابیاتی ا ز شعر ضرب المثلی تالشی
خِدا چاوارداری راه دار مَکر هِ
را دَویاری چه گیرفتار مَکَرهِ
الان اِ م دَس اَ دسی نِ دی یَسهِ
تنگه وختی یَندی نی نِ ویرسهِ
خاطر خواهی اشکمی سیر نِکرهِ
تیه دسی هیکس نی ویر نِورهِ
دِشمن دَکار دَکار دریه مینی
چوجیخا دریه آتشی بنی
شعراز زلیخا صبا
برگردان
خدا هیچ چاپاری را راه دار نکند
رهگذر راگرفتارش نکند
در این دوره دودست هم هم را یاری نمیدهند
در وقت تنگی بداد هم نمی رسند
خاطر خواه وطرفدار کسی بودن شکم گرسنه راسیر نمی کند
کسی که دستش خالی باشد کسی یادش نمی آید
در این میان دشمن هم دوبهم زنی میکند
وزیر اتش را بیشتر هیزم میزاره
